het Doel van Anja

(lees zeker ook ‘Het Doel van Anja II‘)

Uit de blogstats van deze site maakt het Ministerie van Agitatie op dat veel mensen op zoek zijn naar informatie over Mevrouw Anja Hermans en haar activiteiten. Helaas moet de Minister zich verontschuldigen: hij weet het ook alleen maar uit de gazetten.

Soms leest een mens vreemde berichten in die gazetten. Zo bloklettert de Onafhankelijke Kwaliteitskrant DM op 28 januari over een kwart pagina: “Anja Hermans, ex-Animal Liberation front, nu gediplomeerd opvoedster” en dan, in grotere letters: “Ik word ’s nachts nog vaak badend in het zweet wakker”. Het artikel is van de hand van KVDP en is alleen betalend online te lezen, helaas. Hier alvast een kleine screenshot:

Anja behaalt haar diploma

Het is het soort human-intrest-artikel dat vandaag bon ton is en waaruit een mens kan leren hoe het andere mensen vergaat. Of hoe die mensen – of de journalist -willen dat we denken dat het hen vergaat. Want met media weet je natuurlijk nooit.

Het verhaalt in dit geval in enkele kolommen hoe Mevrouw Anja Hermans na haar veroordeling wegens de brandstichtingen van het ALF en aansluitende gevangenisstraf tot rust is gekomen en als vrijwilligster aan de slag is op een kinderboerderij. Verder vermeldt het artikel dat ze deze week officieel haar diploma van opvoedster krijgt. Waarvoor voorwaar een Dikke Proficiat!

Een mens zoals de Minister van Agitatie vraagt zich dan af waarom zoiets in de krant verschijnt. Hij kent zijn Pappenheimers en vermoedt derhalve onderliggende redenen.

Die zijn in het artikel niet te vinden. Het badineert wat over de boerderij, de reactie van ouders op haar verleden en Mevrouw Anja Hermans herhaalt nog maar eens dat ze geen actie meer voert maar enkel nog foto’s trekt voor Indymedia. Niets nieuws en volstrekt oninteressant. Maar het staat toch maar in de gazet met als uitsmijter het feit dat Mevrouw Anja Hermans nog vaak ’s nachts wakker wordt, getormenteerd door een schuldgevoel.

Het is waarschijnlijk daarom dat Mevrouw Anja Hermans vaak ’s nachts op stap gaat. Dat konden we op zaterdag 31 januari in dezelfde gazet lezen, zij het een editie van enkele dagen later. Onder de titel Beveiliging Doel lekt verhaalt Douglas De Coninck hoe Mevrouw Anja Hermans sinds de zomer van 2007 12 keer heeft ingebroken op de terreinen van de kerncentrale van Doel, vaak ’s nachts.

Dat gebeurde, zo zegt Mevrouw Anja Hermans, op vraag van Eloi Glorieux die voor Groen! in het Vlaams Parlement zetelt en Pol D’Huyvetter van Voor Moeder Aarde. Mevrouw Anja Hermans heeft over haar escapades op de terreinen van Doel een dossiertje aangelegd dat je op indymedia.be kan downloaden.

Allemaal bijzonder interessant en netjes hoewel bepaald niet wereldschokkend: in essentie beschrijft Mevrouw Anja Hermans hoe ze op het private domein van Electrabel kan wandelen omdat de poort openstaat of omdat de omheining stuk is of er via de riolering inkruipt. Anja trekt ook heel wat foto’s van de centrale en de vermeende zwakke plekken. Dat moet dan een licht werpen op de beveiliging van de kerncentrale.

Of het dat echt doet is maar de vraag: volgens Electrabel gaat het over een stuk terrein dat ze als half publiek beschouwen en in ieder geval niet streng bewaakt moet worden. Soms pikken ze Mevrouw Anja Hermans tijdens haar wandelingen op, soms komt de politie erbij en op 2 februari moet ze zich verantwoorden voor de rechtbank. Electrabel is het beu en wil een straatverbod. Het fotograferen van kerncentrales is tenandere ook verboden.

Een mens van slechte wil – zoals algemeen geweten: de Minister van Agitatie – legt natuurlijk een verband tussen het krantenartikel van 28 januari en dat van 31 januari. Al was het maar omdat er zo weinig dagen tussenzitten en het eerste artikel zo inhoudsloos leek.

De actie van Mevrouw Anja Hermans was her en der al bekend. Bij Indymedia bijvoorbeeld die vermelden dat ze de primeur maar wat graag aan De Morgen overlieten. Waarom is niet helemaal duidelijk, al bevreemdt het toch. Was Indymedia niet opgezet als alternatief voor de klassieke media? De hagiograaf van dienst, Koen Calliauw – die ook het stuk op Indymedia schreef – plaatst er als commentaar onder:

Bovenstaand artikel over Anja Hermans en Doel is een “primeur”. Daar moeten we niet moeilijk over doen, Indymedia.be is hier veel te bescheiden in. Reeds twee jaar wist ik net als Eloi Gloriex (Groen!) wat er aan de hand was en Anja Hermans in Doel niet alleen naar de vogeltjes ging kijken.

Ik had een week voor het verschijnen van het exclusieve stuk Van Douglas De Coninck in De Morgen op zaterdag 31/01/09 (centraal op de één + twee blz. in de krant) net als hij alle info in handen.In samenspraak tussen Anja, Douglas en mezelf werd besloten De Morgen die exclusiviteit te gunnen. ’s Morgens pakte De Morgen er mee uit, ’s middags Indymedia.be.

Voor alle andere media. Een goede samenwerking tussen vrije journalisten en die met een échte “perskaart”. Douglas De Coninck is als journalist bekend om zijn “under cover” werk en onthullingen.

Dat Hagiograf Calliauw al twee jaar wist dat Mevrouw Anja Hermans niet in Doel was om naar de vogeltjes te kijken, hoeft niemand te verbazen. Hij wist ook ten tijde van het ALF al relatief lang waar Mevrouw Anja Hermans mee bezig was. Dat is geen geheim, want hij deelde die kennis met Patsy Sörensen.
Het is overigens wel slim bekeken, want door Douglas De Coninck op dergelijke manier naar voor te schuiven, kan Hagiograaf Calliauw er aan toevoegen:

Anja, die al lang meewerkt met Indymedia.be, gedroeg zich als activist – journalist – onderzoeker…

Wanneer ze nu voor de rechter moet verschijnen is dat ook een aanslag op de vrije meningsuiting en de journalistieke rechten. Dit moet in de Persbond op tafel komen. Die moet een standpunt innemen. Anja is ook een “bron” voor de media, die beschermt moet worden. Als activist -journalist overtrad ze geen enkele wet.

Haar met een mogenlijk “straatverbod” uit een periferie van 500 m rond de kerncentrale verbannen, is een aanslag op het recht op nieuwsgaring. Is een bescherming van de dader, Electrabel.

Zodus en zodoende: Mevrouw Anja Hermans begeeft zich op privé-terrein, maar ze doet het allemaal voor de goede zaak want de kerncentrale moet beter beveiligd worden. Een interessante stelling die wat nader onderzoek verdient. En dat werd blijkbaar ook gedaan. Want op de site van indymedia.be lezen we als commentaar bijvoorbeeld:

Anja Hermans schrijft in haar mail naar de verantwoordelijke van de kerncentrale (zie haar eigen dossier):
Geachte ,
Met in het achterhoofd de feitelijkheid dat er op Moeder Aarde ook mensen rondlopen met minder goede intenties.Ik zou ze in elk geval niet graag zien afzakken naar KCD…
Ik ben bereid om hierover in gesprek te gaan, ik wacht op antwoord van Pol D’ Huyvetter.
Ze schrijft in hetzelfde verslag over:
… de veiligheidsagent die me nogal veel informatie heeft gegeven op een gegeven nacht (ongevraagd) en waar ik zelf van vond dat die zijn boekje te buiten ging.
Ze meldt deze veiligheidsagent aan Electrabel. Volgens Electrabel betreft het een: “Zware professionele fout” en ze noemen het “onrustwekkend”.

Verder pleit Anja Hermans voor meer camera’s, meer controle, een luchtcorridor en het censureren van foto’s op Google Earth.
Samengevat:
Ze meldt dus enerzijds aan Electrabel dat er bij Voor Moeder Aarde mensen rondlopen met ‘minder goede intenties’. Gaat het over een actieplan van Voor Moeder Aarde? Vindt men het bij Voor Moeder Aarde eerbaar dat Anja Hermans dergelijke informatie aan Electrabel doorgeeft? Vinden Pol D’ Huyvetter en Eloi Glorieux het normaal dat dit soort informatie door Anja Hermans wordt gegeven aan Electrabel?
Anja meldt dat ze een veiligheidsagent die haar ‘informatie’ gaf is gaan verklikken bij Electrabel. Als Electrabel de houding van de agent inderdaad als een grove fout beschouwt, bestaat de kans dat de man ontslagen wordt. Is het Anja Hermans haar bedoeling om het veiligheidspersoneel te screenen en eventueel te zorgen voor ontslagen van veiligheidsmensen die volgens haar niet voldoen?
Welke mensen pleiten voor meer cameratoezicht?
Welke mensen pleiten voor het censureren van Google Earth?
Welke mensen zorgen voor angstpsychoses, paranoia en een onveiligheidsgevoel?
Mogen wij weten voor wie Anja Hermans werkt?

Dit stukje werd ondertekend door ‘de beweging die niet vergeet’ en dat is best wel grappig. Want de Minister herinnert zich een stukje dat enkele jaren geleden onder dezelfde naam werd gepubliceerd op diverse indymedia sites maar daar al snel werd weggehaald, zowel van Antwerpen.indymedia.be als van Indymedia.be.

Je kan het nog terugvinden op CeMAB en op Indymedia Oostvlaanderen. De Minister kwam het toevallig deze week nog tegen in een gedrukte, Franstalige versie in een Franstalig Anarchistisch blad.

Het stukje kreeg als titel “De Comeback van Anja Hermans” en ging als volgt:

EEN BEWEGING DIE VERGEET ?
De comeback van Anja Hermans

Mevrouw Anja Hermans

Een beweging die vergeet houdt al snel op een beweging te zijn. Niet alleen omdat we op die manier onszelf loskoppelen van al diegenen die gevochten hebben voordat wij er waren, maar ook omdat we onszelf zo elke lering uit ervaringen ontzeggen. Jammer genoeg gaat dat niet alleen op voor strijdervaringen, maar ook voor pijnlijke zaken zoals desolidarisering wanneer kameraden gearresteerd worden of verraad om je eigen hachje te proberen redden. Daarom lijkt het ons belangrijk om even de puntjes op de i te zetten.

Enkele jaren geleden werden twee mensen, Anja Hermans en Geert Waegemans, veroordeeld tot vele jaren gevangenisstraf voor een reeks brandaanvallen tegen de vleesindustrie onder de naam Animal Liberation Front (ALF). Daarnaast zette ook de hele repressieve machine zich in werking, wat vele huiszoekingen, schaduwingen, ondervragingen enzovoort tot gevolg had. Minstens twee flikken kropen gedurende lange tijd in een krakersjasje en infiltreerden het groepje rond het ALF. Ze werden snel ontmaskerd en ondanks het intensieve speurwerk verzamelden de flikken maar moeizaam materieel bewijs.

De klap kwam echter, alleszins gedeeltelijke, vanuit de beweging. Na de veroordelingen bleek al snel dat Hermans al voor de arrestaties informatie doorgaf aan de politie. Zo tipte ze bijvoorbeeld op voorhand de brandaanslag tegen de vleesfabriek Damar in Temse. De politieagenten die de boel ’s nachts in de gaten hielden, waren echter in slaap gedommeld toen de vlammen uit het dak schoten. Nadat beiden gearresteerd waren, verklaarde Hermans op een cruciaal moment in de ondervragingen, via de pers, dat Geert haar sloeg en een dronkaard was waarop de speurders de mentale wapens in handen hadden om Geert te breken.

Enkele maanden geleden verscheen een boek geschreven naar gesprekken met Hermans onder de naam “Van idealiste tot terroriste en terug” waarin ze haar versie van het verhaal vertelt. Niet alleen probeert ze zichzelf in de kijker te werken door nog meer details over anderen vrij te geven, daarenboven is haar boek één lang verhaal van desolidarisering van alles waar de anti-autoritaire beweging voor staat. Daarmee werkt ze indirect mee aan de repressie, terwijl het enige dat haar te doen staat, is: haar mond houden en zich niet meer vertonen in de beweging. Naar aanleiding van haar boek gaf ze meerdere interviews aan de pers, waarmee ze met de vingers wees naar verschillende groepen jongeren die ‘wel eens dezelfde weg als haar zouden kunnen opgaan’, net zoals ze enkele maanden eerder, toen het gerecht haar nog wat dingen aanwreef, via een open brief met de vinger gewezen had naar Geert. Toen zei ze dat het gerecht zich beter zou bezighouden met ‘diegenen die geen spijt hebben en wiens ideeën niet veranderd zijn.’

Hermans dingt niet alleen naar de aandacht van de pers en de maatschappij, ze probeert vooral ook opnieuw contacten te zoeken binnen de ‘beweging’. Zo werd ze omarmd door verschillende Dissent!-groepen en gaf ze, cynisch genoeg, enkele maanden geleden een legal workshop naar aanleiding van de G8-top in Duitsland, in het Anarchistisch Centrum ‘t Assez in Gent. Daarnaast hanteert ze met veel plezier het fototoestel om op betogingen rond te struinen. Die publiceert ze dan ondermeer onder ´fototrekster´.

Laat duidelijk zijn dat wij met deze tekst geen discussie willen aangaan met Anja Hermans, noch met diegenen die vinden dat het allemaal niet zo erg niet. Evenmin willen we haar afschilderen als ‘vijand nummer 1’ waar iedereen maar over moet gaan zagen. Met deze tekst hopen we dat iedereen over de nodige informatie beschikt om zijn of haar eigen conclusies te trekken – informatie waar te lang te vaag mee omgesprongen is. Daarenboven lijkt het ons niet de vraag of Hermans veranderd is, of ze haar verraad betreurt. Ze heeft genoeg kansen gehad om daar eventueel een discussie over op gang te brengen. Ze koos er daarentegen voor om desolidariserende interviews te geven, het gerecht en de gevangenis te bedanken dat ze haar geholpen hebben haar fouten in te zien, een boek met persoonlijke details over anderen uit te brengen,… Wij denken dat gezien haar houding in het verleden en haar puur sociaal-democratische ideeën in het heden, er voor haar geen plaats is in de anti-autoritaire beweging. Als ze daarenboven van alle daken verkondigt dat het nu haar ‘missie’ is om jongeren te behoeden voor het slechte pad, dan is duidelijk dat ze niet meer is dan een schakel in de preventieve repressie.

Als we het hebben over veiligheid en geborgenheid binnen een beweging die haar vijanden niet vergeet, dan denken we dat alles begint met gedeelde affiniteit. Dat wil zeggen, het delen van ideeën die fundamenteel zijn voor ons. De beste garantie tegen infiltranten of verklikkers is wederzijdse kennis van elkaar en veel discussie over de ideeën waar je voor staat.

Het spreekt voor zich dat een dergelijk stuk heel wat commentaar zou losweken. Het schildert geen al te proper portret van Mevrouw Anja Hermans en dat is natuurlijk helemaal in tegenspraak met wat Mevrouw Anja Hermans zelf aan het doen was, ondermeer door de publicatie van het bijzonder huichelachtige en vol leugens staande boekje dat Wendy Huyghe over haar schreef: “Kleine Lichtje, Groot Vuur” . (De Minister zal op dat boek in een volgend stuk nog eens terugkomen).
Al was het maar omdat Mevrouw Anja Hermans onder de naam ‘fototrekster’ op het indymedia netwerk regelmatig foto’s publiceert en er dus als medewerkster beschouwd wordt. Sommigen vonden het derhalve hun plicht om hun medewerkster in bescherming te nemen. Dat ging dan bijvoorbeeld zo:

Niet op Indymedia Antwerpen
by IMCA Tuesday, Feb. 05, 2008 at 3:42 PM

Bovenstaand artikel werd op Indymedia Antwerpen op verborgen gezet. Iets wat we maar zéér uitzonderlijk doen.
Reden: “We houden niet van belediginen en bedreigingen tegen activisten. En al zeker niet tegen medewerkers van Indymedia Antwerpen. Het proza dat jullie gebruiken lijkt verdacht veel op dat van extreem-rechts.”
En dit stukje vergif verschijnt uitgerekend wanneer Indymedia Antwerpen een vergadering belegt om een fikse herstart te nemen.

Anderen hadden het dan weer moeilijk met censuur en schreven:

waarom censuur?
by pum Friday, Feb. 08, 2008 at 1:27 PM

De informatie in het artikel is correct en al lang gekend. Al die info kan teruggevonden worden in de mainstream media. Beledigingen en bedreigingen vind ik niet terug in het artikel, integendeel het is heel gebalanceerd geschreven. De stijl is helemaal niet extreem-rechts. En wat de relevantie is van de herstart van IMC Antwerpen om dit stuk te censuren, ontgaat mij ook al helemaal.
Ik zie geen enkele redenen om dit artikel te verbergen. Gelieve niet aan gratuite censuur te doen en dit artikel gewoon terug te zetten bij de rest.

en ene Griffo voegde er aan toe:

… Opmerkelijk aan de verschillende interviews die met Mevr. Hermans werden afgenomen was de zeemzoeterige toon van haar publieke biecht. Mevr. Hermans was bevrijd van haar haat, verklaarde ze zelf. “Niet alle flikken zijn slecht”…over “ ja, ik voer nu geen actie meer…ik fotografeer enkel (dan denkt mijn leugendetector al: “nu ja Anja, meerderen van ons hebben je recent nog in actie gezien. Het bevreemdende op één actie was dat zij als enige zonder zich te identificeren van de arrestantenbus mocht. Dus haar “roem” heeft duidelijk niet hetzelfde rodelapeffect op haar geüniformeerde vrienden, dan dat we pakweg in Dendermonde bij anderen zagen. Tevens gaf ze toe dat ze indertijd heel wat valse en lasterlijke verklaringen ten adres van haar vrienden had afgelegd. Wie het dossier ooit via de pers gevolgd heeft wist dit al, want er zijn interviews en verklaring uit haar mond die elkaar tegen spreken. Maar wie herinnert zich dit nog? Uit GVA 19/05/01 «Om me af te reageren, snij ik in mijn armen» ALF-activiste Anja Hermans praat vanuit de gevangenis Waarom legt Ilse C. verklaringen tegen jou af? «Ilse was vroeger, toen we als punkers rondhingen op de Groenplaats, een vriendin. Ik was de enige van die kliek die erg anti-drugs was en totaal niet paste in die junkie-mentaliteit. In die tijd was ik voor de Groenplaats INFORMANTE van de Antwerpse politie en heb ik Ilse, die zwaar aan de drugs zat en dealde, aangegeven. Dat is waarom.» Ongeacht haar uitingen tegen “de anarchistische scène”in de pers nu, ze komt nog in panden, neemt deel aan acties…en meer nog ze fotografeert wie aan acties deelneemt. Tja, kleine vonk, grote vlam…eerder goed aangebrand naar mijn smaak.

Nog anderen maakten van de gelegenheid gebruik om informatie over Mevrouw Anja Hermans die her en der online te vinden is, uit te spitten en samen te vatten. Dat ging dan bijvoorbeeld zo:

niet vergeten
by de geschiedenis te kennen Monday, Feb. 11, 2008 at 6:31 PM

“…Ze wees haar ex-vriend Geert W. aan als de dader van de ALF-aanslag in Temse…”
“… Tevens zou zij de BOB (Bijzondere Opsporings Brigade) van Antwerpen hebben getipt over de aanslag …”
“… Twee dagen voor de aanslag op Damar heb ik de BOB gecontacteerd en hen verteld waar en wanneer de aanslag plaats zou vinden”, vertelt Mevrouw Anja Hermans aan Het Laatste Nieuws …”
“… Alsof dit al niet erg genoeg is, stuurt ze een brief naar het persbureau Belga waarin ze Geert afschildert als een bruut die het brein zou zijn achter het ALF…”
“… In die tijd was ik voor de Groenplaats informante van de Antwerpse politie en heb ik Ilse, die zwaar aan de drugs zat en dealde, aangegeven”, zegt Mevrouw Anja Hermans.
“… Het gevolg was dat Mevrouw Anja Hermans de politie bij de eerstvolgende actie van haar actiegroep Spaak & Tandrad verwittigde…” besluit (haar vader) Eddy Hermans

Jammer genoeg kwam in deze hele zaak ook de Minister van Agitatie ter sprake. Sommige herinneren zich dat hij volstrekt ten onrechte werd verdacht van betrokkenheid bij de brandtsichtingen van het ALF. Hij werd daarvoor evenwel niet vervolgd maar kranten noemden hem jaren na dato nog steeds ‘ALF-verdachte’. Hij werd in die context reeds opgevoerd in het boekje “Klein Lichtje, Groot Vuur” maar zonder hem bij naam of titulatuur te noemen. Zodoende kon de Minister juridisch geen stappen ondernemen wegens laster en eerroof en dat hadden Wendy en Anja goed bekeken.

Niet dat de Minister dat onmiddellijk zou gedaan hebben, zijn eer valt nog moeilijk te roven en hij hecht er niet uitermate veel belang aan. Wel jammer vindt hij het feit dat dit boekje de (voorlopig) enige en volstrekt gefalsifiëerde versie van de feiten is en heeft er zich dus toe verplicht zijn eigen versie op papier te zetten.

Dat gebeurt eerstdaags enwel onder de fabuleuze titel “Herinneringen van een Pseudo-Revolutionair, een Schelmenroman” met als ondertitel “weik of de geschiedenis van het Anarchisme aan het einde van de twintigste eeuw in het provinciestadje Antwerpen”. Daarbij zal overigens rijkelijk geput worden uit de briefwisseling tussen de Minister, Mevrouw Anja Hermans en Geert Waegemans (samen met Mevrouw Anja Hermans veroordeeld voor de brandstichtingen) die een bijzonder verhelderend licht werpt op de standpunten van de partijen en veel ongein zullen verklaren.

De Minister schreef naar aanleiding van de internetdiscussie ook een tekstje onder de welluidende titel “Hij wiens naam niet genoemd mag worden”. Het is op zijn website het meest aangeklikte artikel maar dat heeft alles met Harry Potter te maken en helaas niets met politiek.

Nu, wat de grond van de zaak betreft: die stinkt.

Natuurlijk wenst de Minister geen partij te trekken voor Electrabel. Hij is een tegenstander van het gebruik van kernenergie en de proliferatie die ermee samenhangt. Electrabel moet, dixit de Minister, gesocialiseerd worden en de kerncentrales moeten dicht, in overeenstemming met het regeerakkoord. Elke actie die daartoe bijdraagt, verdient de steun van de Minister.
Verder heef De Minister ook geen problemen met Groen! (al zal hij er nooit voor stemmen) noch met Voor Moeder Aarde. Hij heeft met zowel de Heer Glorieux als de Heer D’Huyvetter nog samengewerkt en behoudt daar goede herinneringen aan, zij het niet zo heel veel.
De Minister wenst verder logischerwijze ook Mevrouw Anja Hermans het allerbeste en houdt eraan haar te feliciteren met het behalen van haar diploma tot opvoedster.
De Minister is evenwel geen voorstander van de overdracht van informatie door Mevrouw Anja Hermans over Voor Moeder Aarde aan Electrabel. Hij is evenmin voorstander van een pleidooi voor meer camerabewaking, hogere prikkeldraadversperringen, censuur op Google Earth, onzin over terrorismedreiging en andere ideeën die het onveiligheidsgevoel vergroten.

Uit het geheel der dingen, zijn eigen ervaringen met Mevrouw Anja Hermans en de toch bevreemdende toevalligheden en rare kronkels concludeert de Minister dat hij gelijk heeft en bevestigt hij zijn vaste voornemen om de tussen hem en Mevrouw Anja Hermans gegroeide afstand te behouden.

Hij kan de lezer alleen maar aanraden zelf de juiste conclusies te trekken, zowel wat de Minister als wat Mevrouw Anja Hermans betreft.

(Wie de hele droevige episode nog eens wil herbeleven, kan ondermeer hier terecht voor een waslijst aan artikels die een relatief duidelijk beeld schetsen.)